[Interviewers: Johan ter Hofte en Jacques van Baal, 2008]

De Heer Ir. E.E. van Andel (97 jr.)  vertelt…  De reden en ook de manier waarop ik in Twente terecht kwam in 1944-1945 ging zeker niet volgens de geëigende weg.
Hiervoor moeten we even terug naar de geschiedenis van de BSB (Boekelosche Stoombleekerij, later Texoprint).
De in 1888 opgerichte BSB in Boekelo had tot 1929 twee broers van Heek als directeur – mede-eigenaar.  In 1929 werden zij allebei opgevolgd door een zoon van elk:

• Henk J. van Heek (woonde op De Keizer in Boekelo), volgde zijn vader Hennie van Heek op;

• Ebs van Heek (woonde in Enschede, had een buitenhuis “De Weele” in Boekelo), volgde zijn vader Helmich van Heek op.

In 1943 overleed Ebs van Heek. Zijn zoon Bernard (1924) was al sinds 1938 voor studie in  Engeland, werd in 1943 als Nederlander opgeroepen voor het Engelse leger, kreeg een opleiding voor jachtvlieger in  Engeland en Canada en was dus niet beschikbaar om zijn overleden vader bij de BSB op te volgen.

Meer informatie »

[Interviewers: Hennie Rietman en Johan ter Hofte, december 2009]

op het erve “Roorman” te Boekelo  , Boekelerhofweg 245 te Boekelo.

Johan, en zijn tweelingbroer, is geboren in Rietmolen op het erve “Belshof”.
Zijn tweelingbroer is boer geworden en altijd op de boerderij blijven boeren.
Hij had nog een broer en 2 zussen. Vroeger  heetten de bewoners van de boerderij ook Belshof. In 1782 is daar een Te Lintelo “bij in getrouwd” zoals dat heet.
Die Te Lintelo was afkomstig van de boerderij “Boerlintel” daar dicht in de buurt.     

Januari 2010 is het 6 jaar geleden dat zijn vrouw is overleden. Hij heeft een dochter die woont in Bornerbroek, en een zoon die met vrouw en kinderen naast hem in de boerderij wonen. Johan heeft 4 kleinkinderen.
Johan zijn opa (van moeders kant) is vanuit Haaksbergen (Raabos) naar de Rutbeek gegaan op de plaats waar nu “Zonnebeek” is. Hij ging uit Haaksbergen weg omdat hij de “tienden” ( dit is een soort belasting) niet wilde opbrengen.
De boerderij in Rutbeek stond leeg, en die kon hij pachten voor de duur van 30 jaar zonder “tienden” en zonder verhoging van pacht.

Meer informatie »

[Interviewers: Hennie Westerveld en Jacques van Baal, juni 2010]

Om de tijd te duiden begint mevrouw Stokkers met een anekdote.

Ze vraagt ons of we de betekenis kennen van “’n toet’n van Seinhorst”. Gerard Schartman begint te lachen en kent de betekenis, mij zegt het niet meer dan de simpele vertaling van “de zak van Seinhorst”.
Bertha legt het uit: de zak werd door zijn uiterlijk herkend en daarmee verdoezelen veel mensen dat ze niet konden lezen. Over die tijd hebben we het dus. We spreken af dat we na drie kwartier zullen stoppen. Reactie Bertha: “Ik weet niet of ik het zolang kan volhouden”.

Meer informatie »

[Interviewers: Hennie Westerveld en Gerard Schartman, december 2010]

Zij woont in de “Teesinkgaarde” aan de Tesinkweg .

Over de koude winter van 1929 werd nog lang verteld: pas in februari overviel een extreme koude mens en dier. In april viel pas de dooi in. Dikke ijsbloemen sierden de ramen en de lakens hingen stijf bevroren aan de waslijn. Slechts een kachel en een fornuis waren de warmtebronnen. Bijna niemand had toen al centrale verwarming. Van de kou heb ik toen niets gemerkt, want ik werd 29 mei van dat jaar geboren, toen alles weer bloeide, de koeien in de wei liepen en het eerste gras gemaaid was, zo is mij verteld.
Meer informatie »